Tej wiosny otwieramy się dla wszystkich!!
To już druga grupa młodzieży z Liceum Ogólnokształcącego, mieszczącego się na terenie ośrodka dla dzieci niewidomych w podwarszawskiej miejscowości Laski, która w kwietniu zwiedziła ekspozycję w Wydziale Edukacji Historycznej Gabinetu Komendanta Głównego Policji.
Tak jak poprzednim razem wybraliśmy niektóre z eksponatów, dotyczące historii Policji Państwowej, by zwiedzający mogli odczuć ich wartość historyczną przez zmysł dotyku. Do kilkunastoosobowej grupy dostosowaliśmy sposób oprowadzania po naszej wystawie. Robiliśmy przerwy w czasie prowadzenia wykładu, by podać uczestnikom omawiane aktualnie przedmioty. Mogli oni w tym czasie je dotknąć: broń, sztandary, pałki policyjne a nawet przymierzyć, jak to miało miejsce w przypadku: kamizelek przeciwuderzeniowych, kasków ochronnych i policyjnych czapek.
Liceum Ogólnokształcące, gdzie kształci się młodzież z dysfunkcją wzroku znajduje się na terenie Ośrodka Szkolno-Wychowawczego dla Dzieci Niewidomych im. Róży Czackiej w Laskach. Placówka rozpoczęła działalność ponad 100 lat temu z inicjatywy hrabianki Róży Czackiej, która w roku 1911 powołała Towarzystwo Opieki nad Ociemniałymi w Królestwie Polskim. Instytucja ta do dziś prowadzi ośrodek.
Warto w skrócie przypomnieć sylwetkę błogosławionej w roku 2021 Matki Elżbiety Czackiej, bo stała się ona, z inicjatywy Senatu RP, patronką roku 2026!
Róża Czacka, urodzona w hrabiowskiej rodzinie w 1876 r., w wieku 22 lat straciła całkowicie wzrok i zaczęła uczyć się nowego życia „po niewidomemu”. Naukę alfabetu Braille`a uzupełniała poznawaniem najnowszych osiągnięć nauki o niewidomych, które czerpała z licznych podróży po Europie. W 1911 r. powołała Towarzystwo Opieki nad Ociemniałymi w Królestwie Polskim, pod którego skrzydłami działały: ochronka, szkoła powszechna, warsztaty, biblioteka brajlowska oraz tzw. patronat, obejmujący na terenie miasta Warszawy opieką dorosłych niewidomych i ich rodziny. W 1917 r. Róża Czacka przywdziała habit franciszkański i złożyła śluby wieczyste w III Zakonie św. Franciszka, tym samym wyrzekając się wszelkich wygód i życia w luksusie, jakie mogła prowadzić w swojej arystokratycznej rodzinie. Wkrótce w Warszawie stworzyła Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża, które za cel postawiło sobie pracę na rzecz niewidomych.
W 1922 r. dzięki otrzymanej darowiźnie kilku morgów ziemi Matka Elżbieta Czacka (imię św. Elżbiety przyjęła podczas składania ślubów wieczystych w zakonie św. Franciszka) zaczęła budowę zakładu dla niewidomych w Laskach, do którego stopniowo przenosiła wszystkie placówki, znajdujące się wcześniej w Warszawie.
Do wybuchu II wojny światowej udało jej się stworzyć bardzo nowoczesne miejsce dla osób niewidomych i niedowidzących. Wychowankowie otrzymywali tu wykształcenie i zawód. Już wtedy ośrodek był miejscem, gdzie na równych prawach współpracowali ze sobą niewidomi, pracownicy świeccy oraz siostry zakonne.
W 1939 r. podczas bombardowania Warszawy Matka Elżbieta Czacka została ranna w głowę i straciła oko. Wróciła jednak do Lasek, by dalej kierować jego odbudową po wojennych zniszczeniach.
Matka Elżbieta Róża Czacka zmarła 15 maja 1961 r. Pochowano ją na cmentarzu leśnym w Laskach, a w 2020 r. ekshumowano i doczesne szczątki przeniesiono do kaplicy na terenie ośrodka.
Jej Dzieło, któremu oddała całe swoje życie trwa do dziś. Towarzystwo kształci dzieci i młodzież w swoich specjalistycznych placówkach. Uczy, wychowuje, rehabilituje i pomaga odnaleźć się bez wzroku w nowoczesnym świecie. Duża część wychowanków zmaga się ze sprzężoną niepełnosprawnością i właśnie tu otrzymują wsparcie we wszystkich aspektach życia, by samodzielnie i z godnością wejść w dorosłość.
Tekst : Anna Dąbrowska / Wydział Edukacji Historycznej Gabinet KGP
Zdjęcia : Paweł Ostaszewski / Wydział Edukacji Historycznej Gabinet KGP
