Policjanci w walce i służbie w Powstaniu Warszawskim. Dzień 5
W nocy z 4 na 5 sierpnia przygotowywaliśmy się do pojęcia zrzutów. Nikt wtedy nie spał, wszyscy wyczekiwali samolotów alianckich. Na placu Krasińskich mjr Barry przygotowywał cztery ogniska, miały orientować one lotników o miejscu zrzutów. Dochodziła godzina 24, gdy usłyszano warkot samolotów. Wszyscy wybiegli na ulice. Za chwilę ogniska podlane benzyną buchnęły płomieniami jak cztery pochodnie. Samoloty przelatują raz po raz i obniżają lot. Są nareszcie te samoloty obiecywane od 1939 roku i w czasie całej okupacji!
Lucjan Fajer, Żołnierze Starówki. Dziennik bojowy kpt. Ognistego, Warszawa 1957.
Kpt. Tadeusz Starzyński (1903-1970) vel Tadeusz Parowski, vel Tadeusz Rylski, vel Tadeusz Stroński, ps. Ślepowron, Gzyms, Narcyz .
W nocy z 8/9 kwietnia 1944 r. wykonał skok bojowy z lotniska Campo Casale nieopodal Brindisi, zrzut na placówkę odbiorczą „Jodła” 134, w widłach Pilicy i Wisły, w okolicach miejscowości Paprotnia, Łękawica. Po aklimatyzacji do realiów okupacyjnych w Warszawie, od maja do lipca 1944 r. przydzielony został do Oddziału II (wywiad, kontrwywiad) Komendy Głównej AK, do komórki kontrwywiadu „997/R”, rozpracowującej niemieckie organy bezpieczeństwa. W Powstaniu Warszawskim jako oficer Oddziału II Komendy Głównej AK, referat 997/R (kontrwywiad). Walczył w Śródmieściu i na Powiślu. Po kapitulacji Powstania pozostał w Warszawie, następnie w Kielcach, Krakowie oraz Częstochowie. Pod koniec wojny w Koniecpolu. Pozostał w konspiracji, działał w Delegaturze Sił Zbrojnych na Kraj oraz Zrzeszeniu Wolność i Niezawisłość. Od marca 1945 podjął pracę jako radca w Ministerstwie Poczt i Telegrafów w Warszawie, prezes Związku Zawodowego Pocztowców m.in. dostarczał fałszywe dokumenty (dowody) ministerstwa działaczom WiN. 26 listopada 1945 r. został aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa, a podczas ciężkiego śledztwa był przesłuchiwany oraz torturowany. Dnia 17 września 1946 r. został skazany przez Wojskowy Sad Rejonowy w Warszawie na 15 lat więzienia. Dopiero w 1958 r. Zgromadzenie Sędziów Najwyższego Sądu Wojskowego w Warszawie uchyliło zapadłe wcześniej wyroki.
opr. Małgorzata Ewa Rosen
gł. specjalista WEH GKGP
Źródło: AAN, Zbiory historyczne KGP, https://www.1944.pl/powstancze-biogramy;
