AktualnościHistoria i Tradycja

W międzywojniu szczególną wagę przykładano do czczenia pamięci o tych, którzy w imię etosu służby oddali życie. Dzień zaduszny był szczególnie uroczyście obchodzony, a formacja dbała, by groby poległych policjantów były zadbane i świątecznie przystrojone. Przypominany naszym czytelnikom o tej pięknej tradycji i przywołujemy tekst z czasopisma "Na Posterunku" poświęcony obchodom święta 1 listopada 1925 r.

Oficer Łącznikowy Policji w Federacji Rosyjskiej wraz z przedstawicielem Ambasady RP w Moskwie złożyła kwiaty i zapaliła znicze na Polskim Cmentarzu Wojennym w Miednoje. W modlitwie i zadumie uczczono pamięć ofiar zamordowanych wiosną 1940 roku.

1 listopada jest dniem, w którym przede wszystkim wspomina się świętych, czyli osoby beatyfikowane i kanonizowane. W tym dniu uwaga wiernych skupiona jest również na osobach formalnie nie wyniesionych na ołtarze, ale których życie nacechowane było świętością. Zatem święto to ma przypominać o tych, którzy swoim życiem dali dobry przykład, czyli stanowili archetyp człowieczeństwa.

W tym szczególnym okresie Wszystkich Świętych środowisko policyjne nie zapomina o wszystkich tych, którzy już od nas odeszli. Dzisiaj Komendant Główny Policji gen. insp. Jarosław Szymczyk, w imieniu kierownictwa polskiej Policji, wszystkich policjantów i pracowników Policji, odwiedził groby poległych policjantów oraz osób związanych z policyjną formacją, dla których Policja była bliska sercu. Szef Policji złożył im hołd składając kwiaty na grobach i mogiłach, w których spoczywają zmarli i zapalił znicze symbolizujące nieprzemijającą o nich pamięć.

Jeśli pod gołem niebem na miejscu publicznem kiedykolwiek odbywa się jakaś uroczystość, natenczas organa bezpieczeństwa przeważnie mają do czynienia z ogromnym napływem i natłokiem publiczności. Tłumy widzów naturalnie jeszcze bardziej zwiększają się. gdy w uroczystości pewnej biorą udział dostojnicy państwo¬wi. W takich wypadkach służba policyjna jest bardzo żmudna, trzeba bowiem nietylko zwracać uwagą na spokój i porządek, ale także mieć czujne oko na utrzymanie bezpieczeństwa pod każdym względem.

W Łodzi rozpoczęła się dwudniowa ogólnopolska konferencja naukowa „Ppłk dypl. Jan Kowalewski (1892–1965) – oficer wywiadu i kryptolog. W stulecie złamania bolszewickich szyfrów”.

Insp. Tadeusz - Florentyn Tomanowski – ur. 29 października 1883 r. we Włodzimierzu Wołyńskim(1) . W 1910 r. ukończył uniwersyteckie studia prawa. Pracował jako adwokat. W 1915 r. wstąpił do Straży Obywatelskiej w Warszawie, podczas I wojny światowej sprawował stanowisko sekretarza w Okręgu VII Wolskim przy ul. Chłodnej 11 w Warszawie(2) .

Poszlaki z zasady nie stanowią konkretnych dowodów winy domniemanego przestępcy, na podstawie których władze wymiaru sprawiedliwości mogłyby wydać wyrok skazujący. Jednakże umiejętne, szybkie i należycie wykorzystane poszczególne momenty ujawnione w toku dochodzenia prawie automatycznie przekształcają się z poszlak na dowody winy i te dają już podstawę do wyroku skazującego. W ten sposób wykorzystane poszlaki doprowadziły do ujęcia zawodowego i niebezpiecznego włamywacza, skazania go na kilkuletnie więzienie oraz umieszczenie w zakładzie dla przestępców niepoprawnych.

Policja, mając za zadanie ochronę bezpieczeństwa i spokoju obywateli, spotyka się często w swej służbie z wszelkiego rodzaju bronią, która nierzadko służy za narzędzie zbrodni. Jednym z rodzajów broni, wyraźnie i wyłącznie używanym w celach zbrodniczych, są maszyny piekielne, zwane inaczej zegarami Thomasa, W ramach niniejszego artykułu postaramy się chociaż w krótkości dać odpowiedni rys historyczny tego zbrodniczego narzędzia, lata bowiem minione daty sporo z niem wydarzeń i wykazały dość znaczną różnorodność pomysłów.