Aktualności - Historia i Tradycja

Urodzony w lutym 1893 ro¬ku w chłopskiej rodzinie w podczęstochowskiej Przystajni Józef Janik okazał się być człowiekiem stworzonym do noszenia munduru.

Przeglądając przedwojenną prasę trudno oprzeć się wrażeniu, że ówczesny stróż prawa i porządku cieszył się znacznie większym prestiżem społecznym niż ten dzisiejszy.

U zarania państwa polskiego troska o sprawy określane dzisiaj mianem porządku publicznego spoczywała głównie na kmieciach. Mieszkali oni w osadach, zwanych opolami i zgodnie z ówczesnym zwyczajem spoczywał na nich obowiązek schwytania sprawcy zabójstwa, kradzieży, łupiestwa oraz wydania go władcy.

Jan Bartnik, mieszkaniec Kolonii Poczesna k. Częstochowy, urodził się 3 lipca 1904 roku w rodzinie rolnika. Jako osiemnastoletni młodzieniec znalazł zatrudnienie w pobliskiej kopalni rud żelaza i byłby tam pracował z pewnością do emerytury, gdyby nie to, że w trzy lata później powołano go do wojska. Po długim namyśle zdecydował się przywdziać mundur na stałe. Zmienił jednak jego kolor, wstępując w sierpniu 1926 r. do Policji Państwowej.

Podinspektor Józef Kogut, szef KRP w Chorzowie, historią Policji zaraził się na strychu komendy. Połknął bakcyla, w przenośni i dosłownie, wdychając tumany kurzu, który wzbił się ze stosu poruszonych papierzysk.

Policjanci z Sępólna i Bydgoszczy wydali książkę „Martyrologia policjantów Policji Państwowej województwa pomorskiego”, w której opisują losy policjantów regionu poległych i zamordowanych w okresie dwudziestolecia międzywojennego i II wojny światowej. Autorami książki są insp. Paweł Zawada, komendant powiatowy policji w Sępólnie Krajeńskim oraz podinsp. Jacek Pawłowski, ekspert wydziału kontroli Komedy Wojewódzkiej Policji w Bydgoszczy.

Z okazji jubileuszu i setnych urodzin Portu Lotniczego w Bydgoszczy opublikowano wyjątkową, bogato ilustrowaną książkę „100 lat lotnictwa w Bydgoszczy”. W monografii znalazły się wspomnienia pasjonatów i ludzi związanych z bydgoskim lotnictwem, a także liczne fotografie przedstawiające m.in. szkolenie pilotów na potrzeby tworzonej w 1931 roku - przez Komendę Główną Policji Państwowej – Policji Lotniczej.

1 lutego 1944 r. został wykonany wyrok śmierci na znienawidzonego przez mieszkańców Warszawy szefa SS i policji na okręg warszawski Franza Kutscherę. Rozkaz zgładzenia Kutschery wydał dowódca Kierownictwa Dywersji Komendy Głównej AK, płk August Emil Fieldorf „Nil”, a przeprowadzenie akcji powierzono zgrupowaniu „Agat” (późniejszy „Parasol”). Franz Kutschera objął funkcję dowódcy SS i policji na okręg warszawski 25 września 1943 roku i od razu zaostrzył represje wobec Polaków. Nastąpiły liczne egzekucje uliczne, którymi Kutschera chciał złamać warszawiaków. Wzrosła także liczba łapanek.