Aktualności - Historia i Tradycja

Wicher wył przeraźliwie. Jakgdyby dla nabrania tchu krył się w ciemnościach październikowego wieczora za plaskiem pagórkami, czerniejącemi z drugij strony szerokiego pasą świeżo zoranej roli. Z piekielnym skowytem rzucał się na wysokie drzewa przydrożne, szarpiąc z wściekłością ich nagie konary, a następnie olbrzymierni skokami przenosił się do pobliskiego ogrodu, otaczał stojący tam samotnie dom niewidzialnemi ramionami, powodując trwożny chybot okiennic i szyb. Czepiając się drżących rynien, z błyskawiczną szybkością przerzucał się na dach, szarpał jego wiązaniami i dachówkami, poczem cofał się zcicha poto, aby atak za chwilę powtórzyć ze wzmożoną siłą.

Dnia 19 grudnia r. ub. w olbrzymiej sali Klubu Urzędników Państwowych odbyła się dla dzieci policjantów pow. warszawskiego choinka urządzona staraniem powiatowego Koła „Rodziny Policyjnej", która zgromadziła około 500 dzieciarni.

W obyczajach góralskich i zwy¬czajach zachowało się moc prastarych wierzeń, wróżb i przesądów. Zwłaszcza noc wigilijna osnuta jest całą siecią obrzędowości i powiarek pochodzących z pradawnych czasów.

Z inicjatywy komendanta Rez. P. P. w Poznaniu asp. Stefanowicza urządzono w dniu 24 grudnia r. ub. w koszarach Rezerwy wspólny wieczór wigilijny. W zastępstwie p. komendanta wojewódzkiego przybył na wieczerzą nadkom. Raczyński. Przy stole wigilijnym zebrało się 26 funkcjonarjuszów.

21 grudnia jest dniem pamięci o poległych i zmarłych w misjach i operacjach wojskowych poza granicami państwa. Ten dzień został wybrany nieprzypadkowo.

Godzina 6 rano. Nikle światełka sygnałów małej stacji kolejowej B., kresowego miasteczka tejże nazwy, wynurzają się z mroków nocy, jakby otulone w mgłę jesienną. Ze zgrzytem hamulców zatrzymuje się nocny pociąg, by pozostawiwszy na stacji jedynego pasażera, za chwile pomknąć dalej. Przejmujący ziąb późnej jesieni, drobny, mżący deszcz, zdają się przenikać do szpiku kości samotnego podróżnego.